تعامل با دولت آری! رکود مدیریتی خیــر! چاپ
نوشته شده توسط مجید دانا   
پنجشنبه ، 25 خرداد 1391 ، 14:05

تعامل ذاتاً امر پسندیده و مبارکی است. امروز در بسیاری از محافل سیاسی بدلیل آنکه یک سال بیشتر از عمر دولت دهم باقی نمانده است، بحث تعامل با دولت رنگ و بوی قوی تری گرفته،

اما گاهی افراط در تعامل باعث رکود و نادیده گرفتن حق مردم می شود. پیام مردم در انتخابات مجلس نهم تأکید بر تغییر و تحول بود و رأی نیاوردن بیش از 200 نفر از نمایندگان مجلس هشتم جز این پیامی نداشت. بنابراین مردم از منتخبین خود انتظار دارند با چشمانی بینا و استفاده از نظرات کارشناسانه و جمع آوری دیدگاه های مردمی، امور مدیریتی بدنه دولت را رصد نمایند و نگذارند که به بهانه تعامل با دولت برای مدیران ضعیف حاشیه ی امنی درست شود. یکسال از عمر یک دولت، یعنی 25 درصدِ ظرفیتی که آن سیستم می خواسته در خدمت به مردم صرف نماید. بنابراین یکسال فرصت کمی نیست و خیلی کارها را می توان به انجام رساند.

مجلس نهم بایستی که رأی مردم را به درستی تفسیر نماید و در جهت اجرایی کردن مطالبات مردمی گام بردارد. نگارنده به ثبات مدیریتی معتقد است اما بسیاری از اوقات طولانی شدن دوره ی مدیریتی یک شخص سبب می شود که فرد در پناه روابط ایجاد شده در دوران طولانی مدیریت خود یا در پشت عملکرد مطلوب سال های اول مدیریتش، سنگر بگیرد و همیشه این موضوعات را به رخ مردم یا بالا دستی ها بکشد. مثلاً ابراز کند گناباد فلان چیز و فلان چیز را نداشت و من آوردم و... .

از آنجا که مردم گناباد مردمی قانع و صبور هستند خیلی از اوقات مسایل را تحمل می کنند اما باید که سازمان های مردم نهاد فعال و افرادی که بر آراء مردم تکیه کرده اند به داد مردم  برسند. نیم نگاهی به سنوات مدیریتی در گناباد بیندازید. بسیاری از مسئولین ما در گناباد پرده از مجسمه مدیریت های 20 ساله و 8 ساله خود بر   می دارند. این اوج تعامل با دولت بوده است که در شهرستان گناباد و حتی بجستان به رکود مدیریتی منجر شده است. هیچ سازمان بی طرفی عملکرد سالانه یک مدیر را بررسی نکرده است، اگر مدیری در سال های نخست مدیریت خود موفق عمل کند تا سال های طولانی نان همان سال اول را خواهد خورد. نگارنده معتقد است ارزیابی سالانه عملکرد مسئولین امری ضروری است و اگر مدیری توانمند بود باید که مجموعه شهرستان در جهت ارتقاء آن مدیر گام بردارد که بسیاری از اوقات ثبات یک مدیر موفق نیز به نارضایتی های اجتماعی     می انجامد.

در پایان تأکید می گردد تعامل با دولت نباید به رکود مدیریتی منجر شود و حقوق مردم تضییع گردد.

مجیـــد دانـــا